zaterdag 16 april 2016

Ik draag, jij draagt, wij dragen!

Je  baby dicht bij je dragen heeft mij altijd enorm aangesproken. Toch heeft het tot nummer drie geduurd vooraleer ik de smaak helemaal te pakken had.

Voor Samber hadden we een rekbare draagdoek op de geboortelijst gezet. Zag er zo gezellig uit, maar het knopen lukte me niet goed en ik gaf het snel op.

Samber in een zeer slecht geknoopte rekbare doek...




Kobijn droeg ik af en toe in een Babybjörn draagzak, maar dat deed zoveel pijn aan mijn rug dat ik dacht dat mijn lijf daar niet voor gemaakt was.

Kobijn in een niet-ergonomische draagzak, helse rugpijn!

Toen ik zwanger was van Abel zocht ik eindelijk eens deftig op hoe dat nu precies in elkaar zat, dat dragen. Ik leerde dat de rugpijn vooral aan de niet-ergonomische draagzak lag en besloot dit keer beter voorbereid te zijn. Na wat wikken en wegen kocht ik een Tula.
Waar hij niet in wilde zitten.

Bieke van Draaggraag to the rescue!

Een draagconsulent, dat is goud waard. Bieke kwam bij ons thuis langs om te tonen dat Abel met een opgerold handdoekje onder zijn poep wél in de Tula wilde zitten. Bij mama én bij papa.



Maar wat nog veel leuker was: ze leerde me een geweven doek knopen. Dat wat ik niet aandurfde, omdat het er zo ontzettend ingewikkeld uitzag, bleek met een goeie uitleg eigenlijk best te doen. Zelfs ontzettend leuk!

Afgelopen maandag ging ik opnieuw langs bij Bieke. Dit keer om Abel op mijn rug te leren dragen. Niet evident (en zeker niet aan te raden om als beginner op je eentje te proberen), maar het oefenen loont! Zowel Abel als ik genieten enorm van zijn gegluur over mijn schouder: meekijken in de kookpotten, naar mijn naaimachine, de vaatwas, het wasrek… We gingen zelfs al eens samen één van de broers hun poep afvegen :-) Hello freedom!


De site van Bieke is zeker een aanrader als je op zoek bent naar meer info. Zij raadde me ook de filmpjes van Wrap you in love aan, echt een schat aan uitleg!


Enne, het is verslavend!

donderdag 7 april 2016

Geheimtaal

Er zijn zo van die dingen die je kinderen niet mogen horen.
Mijn eigen ouders losten dat vroeger op door Frans te praten tegen elkaar, dus toen Samber een jaar of twee werd, begon ik dat ook te doen. Samber begreep mij niet, mission accomplished zou je denken. Maar Dagmar begreep mij ook niet. 

Engels zou het worden. 
Handig.

Biscuit
Pacifier
Toy
Present
Candy

On-ver-staan-baar.

Maar woorden als Santa Clause maakten meteen duidelijk dat we hiermee het warm water niet hadden uitgevonden.
Waardoor we hier standaard spreken over:
The holy man (Sinterklaas)
Ronde schijf (pizza)
Yellow sticks (frieten)

En letterlijke vertalingen gebruiken, we zijn tenslotte de grappigste thuis.
He does it behind from his brother é.
You see that from here é.
Het schijnt dat ze dat in Eigen Kweek ook doen.

En als dat niet werkt, dan typen we gewoon een bericht naar elkaar.
Bad (omdat je soms ook eens zonder speelgoed in bad wil gaan)
Dutje (omdat je soms ook eens zonder knie in je nek even wil gaan liggen)

Telepathie heb ik ook al geprobeerd.
Werkt. Niet.

Hoe doen jullie dat, geheime boodschappen aan elkaar uitleveren?