vrijdag 31 juli 2015

Change of plans...

Gisteren werd Abeltje geboren.


Om 4 uur 's morgens braken mijn vliezen en om 7.32 konden we hem al in onze armen sluiten.
Meteen een onmisbaar deel van ons geheel.
Twee druppels water zijn broers.


Omdat ik wilde dat Samber en Kobijn "hun" baby rustig konden leren kennen, was het plan om na 1 nachtje materniteit terug naar huis te gaan. De derde keer durf je dat, wil je dat.


Maar deze morgen merkten ze dat Abeltje nogal veel aan het kreunen en klagen was, "zingen" noemen ze dat hier. 
Hij werd meteen in een couveuse op neonatologie gelegd en na een bloedname bleek hij een infectie te hebben.
Hij krijgt 2 soorten antibiotica tot de resultaten van de kweekjes binnen zijn. 


We zijn dus nog niet thuis.
Dat dat niet fijn is hoef ik niet uit te leggen.
Gelukkig zijn er 2 kapoenen die hun tandartsmasker geweldig vinden en mij aan het lachen krijgen.



En is er mijn liefste lieve wederhelft die perfect weet wat gezegd en wat gedaan, die mij laat huilen en lachen.

Want dat kleintje nu al moeten missen, dat breekt echt mijn hart.



Word je snel weer beter lieve kleine Abel?

zondag 19 juli 2015

De laatste loodjes x 5

De laatste loodjes




1. zijn letterlijk zwaar, met een baby van 3,7 kg op 37 weken

2. waren minder waarneembaar de vorige keren (Samber en Kobijn werden geboren in februari), in een ander, frisser seizoen

3. vragen veel uitleg aan wildvreemden:

Neen, ik ben nog niet overtijd.
Ja, het is een grote baby.
Neen, het is geen tweeling.
Ja, het is warm en mijn voeten zwellen op.

Met soms hilarische antwoorden. Topper: "Amai madamke, ge gaat een goeie biefstuk moeten eten voor da ge binnengaat."

4. zijn minder perfectionistisch dan de vorige keren: de kaartjes zijn nog niet klaar, de doopsuikers ook niet, mijn valies staat nog niet klaar. Ik ben er blijkbaar ferm gerust in :-)

5. geven mij deze keer geen zenuwen. De bevalling zie ik gewoon als de laatste horde voor we dat kleinste ventje kunnen leren kennen. Efkes bevallen en dan genieten. Misschien onrealistisch, maar wel fijn om het zo voor ogen te hebben.

Kortom:
REUZEbenieuwd en helemaal ZEN

Aftellen!