maandag 30 juni 2014

Een dagje op het strand

Met mijn jongens naar het strand gaan
dat is nostalgie en puur geluk
samen in één perfecte middag.



We maakten slijktorentjes.



Pateetjes.


Taartjes en pizza's.


Verwonderd over hoeveel zand kan worden tijdens het spelen.
Over hoeveel zand er eigenlijk wel is.
Hoeveel golven om over te springen, hoeveel zout in de zee,
hoeveel zand er op je buik kleeft als mama je net heeft ingesmeerd.


We aten ijsjes.


We wilden nooit meer naar huis.

Het beeld van mijn jongens die bergen maken
op exact dezelfde plaats waar ik dat deed
als klein meisje

Het gevoel van hun plakkerige nerveuze handjes
in de mijne
terwijl ze de wilde witte golven leren kennen

Het zout dat ik ook nu nog een klein beetje kan proeven

Puur geluk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen